بس که زنم شانه بر زلف چلیپای تو ( بنفشه انصاری، پرتو )

میبَرَد از دل قرار، طُرّهی زیبای تو

در شبِ مهتابِ عشق، منتظرِ فرصتم

بلکه بگیرم به بر، قامتِ رعنای تو

***

گلرخِ زیبای من، شوخِ فریبای من،

چشمِ چو آهوی تو خاتمِ طُغرای من

هر غزل از جنسِ عشق، در طلب و رهنِ عشق

تا که شوی مونس و همدمِ شبهای من

***

رفتی و از رفتنت، شعرِ من و حالِ تو

خوانده شده، در کفِ قهوهی هر فالِ تو

دل چو تو بردی زِ من، جان زِ کفم میرود

بلکه ببینم به خواب، خطِّ لب و خالِ تو

#پرتو