درگیرِ تو هستم تو چطور؟ دل را به تو بستم تو چطور؟ تا ساقی چشمانِ منی، از چشم تو مستم تو چطور؟ #پرتو + نوشته شده در پنجشنبه یکم تیر ۱۳۹۶ساعت 21:27 توسط بنفشه انصاری |

ای شَهِ ذوالجلال ِ حق یوسفِ خوش جمالِ حق ظن مبری به کارِ دل در نَفَسِ زلالِ حق _______________ در شبِ من ستارهای از تو فقط اشارهای آتشِ در نهانِ دل هر نَفَسَت، شرارهای ___________________ اخترِ آسمانِ من میشکنی توانِ من گر فکنی شرارهای، شعله زنی، به جانِ من #پرتو + نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم...

گیریم که من جان بدهم تو که غمت نیست جان بر سرِ پیمان بدهم تو که غمت نیست مرگ است مرا بی تو نفس در قفسِ دل، این قصّه به پایان بدهم تو که غمت نیست #پرتو + نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم خرداد ۱۳۹۶ساعت 18:35 توسط بنفشه انصاری |

شاید آن روز که رؤیای محالم بودی، شاهدِ معجزه و قهوهی فالم بودی آتشِ عشق به جان میزدی و چاره نبود جز مَنَت، بیدل و دیوانه و آواره نبود جان و دل در گِروِ نقدِ نگاهت کردم مستِ هر ساغرِ چشمانِ سیاهت کردم نامِ تو در قَسَم و باوَرِ من جاری بود دست و دل منتظرِ همدلی و یاری بود چشمِ من ثانیهها خیره

نویدِ صبحِ زیبا حریر و عطرِ دیبا سرود و بزمِ خورشید، به رنگینیِ مینا #پرتو + نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم خرداد ۱۳۹۶ساعت 0:14 توسط بنفشه انصاری |

صفای کودکیها شادمانه قرار زیر باران عاشقانه جواب هر خداحافظ ز چشمت، که میزد از گل اشکت جوانه #پرتو + نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم خرداد ۱۳۹۶ساعت 21:53 توسط بنفشه انصاری |

کِی نگاهم میکنی آرامِ جان؟! دردِ تو دردِ مَنَست، ای مهربان! گَر که صیّادم، تو باشی راضیم، تا اَبَد، باشم درین زندان، بدان! #پرتو + نوشته شده در سه شنبه سی ام خرداد ۱۳۹۶ساعت 13:55 توسط بنفشه انصاری |

وقتِ آنست بخندی ای گُل راه، بَر غصّه ببندی ای گُل تَرکِ هر دغدغه کن تا شاید، شعرِ ما را بپسندی ای گُل #پرتو + نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم خرداد ۱۳۹۶ساعت 14:6 توسط بنفشه انصاری |

به نظر، ماه نیمهشبهایی که گَهی به نظاره میآیی نَفسی، شمیمِ عطرِ گُلی سَفَرِ واژههای نیمایی زُلالِ آبِ حیاتِ دلی سَهی غزالی و پاکسیمایی خُنَکای بهشت و بهاری که: به رؤیایم نویدبخشایی به دوای هر دلی درمانی چو شفایِ دَمِ مسیحایی تو تماشای نازِ خورشیدی که: صبایی، شبیهِ دریایی بُوَد آیا شَوی مه

چهرهی آیینهها را غم گرفت رفتنت احساس را در، دم گرفت ماندهام تنها و خسته بینصیب، در نبودت واژه را ماتم گرفت #پرتو + نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم خرداد ۱۳۹۶ساعت 0:10 توسط بنفشه انصاری |

راهی شدهام قرارمان ساعتِ باران سجادهی ما خیس و هوای خوشِ عرفان از صبحِ سحر منتظرم، تا که بیایی، تا کور شود چشم پر از بغض حسودان #پرتو + نوشته شده در شنبه بیستم خرداد ۱۳۹۶ساعت 13:38 توسط بنفشه انصاری |

رنگ شب حال و هوایِ بیکَسی در جمود رخوت و دلواپسی اضطراب و انتظار از جنسِ غم هالههای مبهمِ یک نورِ کَم نوری از جنسِ ستاره یا شهاب منظرِ یک نورِ مَحو و بینِقاب لحظهای چشمِ دلم روشن کنی در دمی آن چشمه را روزن کنی تا که پلکم گرمِ خوابی میشود در دلم غم اضطرابی میشود خاطره باز از دلم گُل میزند

خشم و جنگ و قهر از ایران دور باد ماتم از خاک دلیران دور باد صلح و آزادی لبالب غرق عشق ناخوشی از کوی شیران دور باد #پرتو + نوشته شده در شنبه بیستم خرداد ۱۳۹۶ساعت 1:17 توسط بنفشه انصاری |

من منتظرم قرارِ ما ساعتِ باران کی ریشه کند در دلِ ما غنچهی خندان ای سهم دلم منتظرم تا که بیایی، تا جان بدهم در قَدَمَت شاد و خرامان #پرتو + نوشته شده در شنبه بیستم خرداد ۱۳۹۶ساعت 13:38 توسط بنفشه انصاری |

به نگاهی شده ویرانهی تو خانهی من شدهای همنفس و همدل و همسایهی من زدهام جامِ الستی به گواراییِ تو چو گذاری لبِ مستت به سرِ شانهی من #پرتو + نوشته شده در جمعه نوزدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 14:6 توسط بنفشه انصاری |

در غیابِ تو دلم کلبهی متروک شده چون به احساسِ تو و عشقِ تو مشکوک شده تا بهارم شده بیهوده خزانِ غمِ تو هر خزانِ نِگَهَم خسته و مفلوک شده #پرتو + نوشته شده در جمعه نوزدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 14:13 توسط بنفشه انصاری |

بس، که زَنَم، شانه بَر زلفِ چلیپای تو میبَرَد از دل قرار، طُرّهی زیبای تو در شبِ مهتابِ عشق، منتظرِ فرصتم بلکه بگیرم به بر، قامتِ رعنای تو *** گلرخِ زیبای من، شوخِ فریبای من، چشمِ چو آهوی تو خاتمِ طُغرای من هر غزل از جنسِ عشق، در طلب و رهنِ عشق تا که شوی مونس و همدمِ شبهای من *** رفتی و از رفتنت

در وَرای نامِ تو معنا شدم فارغ از هر پرسش و آیا شدم ماندهام، تا عشق را معنا کنم هرچه گفتم، غیرِ تو حاشا کنم پرتو + نوشته شده در چهارشنبه هفدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 0:20 توسط بنفشه انصاری |

سحر آغازِ یک صبحِ دلانگیز نفسهای سپیده، از تو لبریز درخشش در بهارِ آسمان تبسم در نگاه بیکرانت تپشهای دلی در آرزوست به احساست، به نزدیکت، به سویت غزل در گویِش عشقی دوباره سخن از محفل ماه و ستاره به رنگِ پرتوِ صبحی طلایی به باورهای این عشقِ خدایی نفیری در سرابِ جستجویت به سودای گُلی از جنس موی

زمستانی شدم در هر بهاری گُلِ پژمردهی هر شورهزاری نگاهم منتظر بر ابر و باران، که باشم جاریِ هر چشمهساری #پرتو + نوشته شده در چهارشنبه هفدهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 21:7 توسط بنفشه انصاری |